
نویسنده :عمار کریمی ( دانش آموز کلاس چهارم ابتدایی ) *
(وَلَقَد خَلَقنا الإِنسانَ مِن سُلالةٍ مِّن طِین)(وما انسان را ازعصاره ای از گل آفریدیم)(مؤمنون آیه ی 12 )
مقدمه:حمد وستایش خاص خالقی است که همه ی انسانها را از سرشتی واحد خلق کردو اختلاف رنگ وزبان را آیت ونشانه ای برای کسانی که می اندیشند، قرار داد.
خداوند انسان را خلق کرد ودر میان ملائکه اورا ارج نهاد وبر همه ی مخلوقات برتری بخشید وچنین شد که آدم وفرزندان او ملقب به «اشرف مخلوقات »شدند. اما در میان آنان گروهی راه صواب را در پیش گرفتند وگروهی راه خطا! (إِهدِنا صِراطَ المُستَقیم)(خدایا ما را به راه راست هدایت فرما)
1ـ خلقت انسان : خداوند به فرشتگان دستور داد که جمع شوند .فرشتگان جمع شدند ،خداوند فرمود :من می خواهم «آدم ها» را درست کنم، من آنها را دوست دارم وبه آنها دستور می دهم که کارهایی را انجام بدهند وفعالیتهایی داشته باشند که موجودات دیگر قادر به انجام آنها نیستند ، من می خواهم در زمین جانشین داشته باشم.(آیه ی 30 سوره ی بقره)